| Agata Saraczyńska - fragmenty wstępu z katalogu do wystawy retrospektywnej Legnica 2000: Takim właśnie artystą samoukiem jest Andrzej Bandkowski, który od lat 60, zajmuje się wytwarzaniem biżuterii. Podczas studiów w latach 1965-1971 na Wydziale Architektury Wnętrz we wrocławskiej PWSSP zajmował się projektowaniem, a z biżuterią zetknął się jedynie w czasie studenckiej praktyki, którą odbył w warszawskich spółdzielczych zakładach "ORNO". Jednak to dopiero samodzielne eksperymenty przyniosły mu dzisiejszą pozycję - autora znanego i cenionego. Każdy przedmiot wychodzący spod rąk Bandkowskiego jest przemyślaną całością - zwartą formą, dopowiedzianą i dopracowana w najmniejszym szczególe, najczęściej po prostu kompozycją plastyczną. Są one popisem kultury estetycznej autora - bez szarży i nerwowych gestów - bo projektowana i wytwarzana przea niego biżuteria z reguły nie szokuje, jest za to wyważona i elegancka. I choć Andrzej Bandkowski na koncie nie ma spektakularnych sukcesów, bez niego trudno sobie wyobrazić jakąkolwiek prezentację polskiej biżuterii artystycznej." Prof. Irena Huml - "Antynomie w biżuterii Andrzeja Bandkowskiego" fragmenty wstępu do katalogu. "Niełatwo jednak scharakteryzować przyjętą przez artystę postawę otwartą na różne koncepcje. Wypowiadał się on w swej twórczości niejednokrotnie bardzo odmiennie. Można by zaryzykować opinię, że kreacje jego zmierzaja do prawdziwych antynomii. Z jednakową swobodą sięga bowiem po kształty przestrzenne, jak i rozwiązania płaszczyznowe, po formy miękkie, jak i ostre, wreszcie stosuje kompozycje zarówno oszczędne, niemal ascetyczne lub bogate, o rozbudowanej srukturze. Równie często posługuje się przy tym niespokojną asymetrią co spokojnymi układami budowanymi na zasadzie symetrii. Wprowadza też różne faktury srebra, lśniące, polerowane, kiedy indziej matowe, powierzchnie różnicuje poprzez gładż, ażury lub rozrzeżbienia. O owych antynomiach swiadczyć mogą również ukierunkowane na emocję lub intelekt żródła inspiracji. Bywa nim czasem natura... Drugim istotnym impulsem stała się geometria ze swą intelektualną, racjonalną wizją świata, zamykająca formy biżuterii w kwadraty, trójkąty, koła i im pokrewne figury. Po różnicach kolej na cech wspólne, gdyż i takich nie brak. Przede wszystkim to co daje się najłatwiej odczytać to klarowność konturów wszystkich kompozycji, niejako ich linearyzm. Czuje się bowiem, że u początku każdej nowej koncepcji leży projekt rysunkowy, budowany precyzyjną kreską. Różnorodność koncepcji i rozwiązań, tak charakterystyczna dla autora, znajduje wyraz na najnowszej, retrospektywnej prezentacji, którą stanowi obecny indywidualny pokaz artysty, uświetniający jubileusz dwudziestolecia legnickich Przeglądów Współczesnych Form Złotniczych. Połączenie tych faktów jest tym bardziej znaczące, że Andrzej Bandkowski związał się z legnickim centrum od początku jego istnienia i współtworzył panującą tam aurę, poszukiwanie nowych kreacji, sam zaś w Legnicy zdobywał swoje "artystyczne ostrogi". |
|
  |